Back to Top

Procedure

 

Zie onderstaand en voor meer informatie
de infobladen:
van onderzoeksvraag naar KIBO project
de start en de begeleiding van het project

 

De werkwijze
Voorwaarde voor een succesvolle uitvoering is dat een dergelijk programma vraaggestuurd is. Dit betekent dat bedrijven, kennisinstellingen, NGO’s, etc. een businesscase c.q. project formuleren, waarin zij zelf willen investeren. Vervolgens wordt bezien of de uitvoering van het project bijdraagt aan het beantwoorden van kennisvragen zoals die bij publieke partijen spelen. Alleen indien er een match is, zal vanuit de middelen van publieke partijen (Rijk, gemeenten, provincies, etc.) een bijdrage worden verleend aan dat project. Deze partijen beslissen zelf over participatie en in het verlengde daarvan over het al dan niet toekennen van middelen. Daarnaast kunnen de publieke partijen zelf kennisvragen inbrengen in het programma en daarvoor contrafinanciering zoeken bij de partijen.

De toetsing van een business case

Een ingediend project c.q. business case wordt eerste instantie getoetst aan de KIBO kaders . Vervolgens vindt er een wetenschappelijke toetsing plaats om te bezien of het wetenschappelijk voldoende goed onderbouwd is en of het niet al in een ander domein is onderzocht. Beide toetsen worden uitgevoerd door de KIBO organisatie. Op basis daarvan vindt er vervolgens een financiële toetsing plaats waarbij het betreffende project (inclusief de resultaten van de door KIBO uitgevoerde toetsingen) wordt voorgelegd aan de partijen die potentieel willen investeren. Deze financiële toetsing kent echter verschillende aanvliegroutes omdat financiering plaats kan vinden vanuit die beleidsdomeinen die via de betreffende kennisagenda’s hebben aangegeven interesse te hebben in de beantwoording van specifieke kennisvragen (zoals vanuit het UP, STRONG, Deltaprogramma, drinkwater en de decentrale overheden). Per domein wordt dan die route bewandeld die aan de orde is voor de potentiële financiering van een projectvoorstel c.q. business case. Hierbij geldt dat de diverse beleidsdomeinen (UP, STRONG, decentrale overheden, etc.) eigenstandig beslissen over het al dan niet (financieel) participeren in business cases c.q. projecten.

Proactieve business case

Een voorstel kan ingediend worden door iedere maatschappelijke partij, vanuit issues die spelen bij de desbetreffende stakeholder(s). In eerste instantie wordt getoetst of een voorstel  antwoord geeft op kennisvragen van de overheid. Vervolgens vindt er een toetsing plaats van de wetenschappelijke onderbouwing en het vernieuwende karakter van de business case. Deze toets is adviserend.

Reactieve business case

Het is ook mogelijk dat specifieke onderzoeksvragen vanuit de overheden niet worden beantwoordt, omdat er geen voorstel wordt ingediend op het onderwerp . Dan is de aanvliegroute dat er vanuit de kennisvraag een business case opgetuigd zal gaan worden (een reactieve business case). De toetsing is weergegeven in onderstaand figuur en vergelijkbaar met de toetsing van een proactieve businesscase.

 
 
 

Proactieve business case: